مدیریت تغذیه ای مربوط به مراحل شیردهی

مدیریت تغذیه ای در مرحله اول شیردهی

از تغییرات ناگهانی و سریع جیره که موجب ناراحتی های گوارشی می شود خودداری نموده و تغییرات تدریجی را دست کم دوهفته پیش از زایش آغاز نمایید.از افزایش کنسانتره تا موقع برطرف شدن تنش های مربوط به زایش خودداری نمایید.

میزان مصرف کنسانتره نباید بیش از ۲٫۵ درصد وزن بدن باشد.تعداد دفعات تغذیه ای کنسانتره باید افزایش یابد و هر بار مقدار اندکی کنسانتره تغذیه شود.

در این مرحله از مواد ازته ی غیر پروتئینی با تجزیه کم در شکمبه استفاده کنید.

با استفاده ار علوفه های مرغوب و با کیفیت خوب و عوامل اشتها آور مصرف ماده خشک را افزایش دهید.

علوفه های مورد تغذیه به قطعات ریز خرد نشوندودر صورت الزام در مصرف چنین علوفه هایی،برای حفظ تعادل PH شکمبه و کاهش اسیدوز و دیگر ناراحتی های گوارشی بافرهای شیمیایی نظیر بی کربنات سدیم استفاده کنید.

عوامل استرس زا نظیر واکسیناسیون،سم چینی،حمام ضد کنه و … را به بعد از سپری شدن اوج شیردهی موکول کنید.

استفاده از مکمل نیاسین که ممکن است از دوره ی خشک آغاز شده باید برای گاوهای پرشیر ادامه یابد.در این حالت مصرف غذا احتمالا بیشتر و احتمال بروز کتوز کمترخواهد بود.

با تغذیه از مکمل های پرانرژی نظیر چربی و ملاس مصرف انرژی را بالا ببرید.

مدیریت تغذیه ای در مرحله دوم شیر دهی

در این مرحله مدیریت گاوداری،گاوهای مورد نظر را از لحاظ وضعیت بدنی بررسی نموده ودر صورت برخورد با موارد غیر عادی نظیر رشد بی رویه گاوها ویا لاغری بیش از حد آنها درصدد اصلاح جیره بر آیید.

مدیریت تغذیه ای در مرحله آخرشیردهی

دراین مرحله مصرف مواد غذایی بیشتر از نیازهای تولید شیر بوده و تولید شیر رو به کاهش است.

تلیسه های جوان نیازهای ویژه ای برای رشد دارند.بنابراین برای ایجاد رشد درتلیسه ۲ساله،۲۰ درصد و برای تلیسه های ۳ساله،۱۰ درصد از مواد غذایی بیشتر از تعداد مورد نیاز برای نگهداری منظور شود.

با توجه به تقاضای کم مواد مغذی می توان نسبت علوفه به کنسانتره را افزایش داده و با استفاده از ترکیبات ازت دار غیر پروتئینی هزینه های غذایی را کاهش داد.

مدیریت تغذیه ای گاوهای خشک

با در نظر گرفتن یک دوره ی خشک ۶۰روزه، شیردهی بعدی برای بیشتر ماده گاوها بهینه خواهد بود.

اگردوره خشک کمتر از ۴۰ روز باشد،بافت پستان زمان کافی برای باز سازی نداشته و در نتیجه تولید شیردرحد ایده آل نخواهدبود.

اگر دوره خشک بیش از ۷۰روز باشد،گاو بیش از اندازه چاق می شود در حالی که تولید شیر در شیردهی بعد بیشتر نبوده و گاو دچار سخت زایی خواهد شد.

مصرف کلسیم باید به کمتر از ۱۰۰ گرم در روز محدود شود و همزمان فسفر کافی در اختیار گاوها قرار گیرد(۳۵ تا ۴۰ گرم فسفر در روز برای نژادهای بزرگ)کلسیم بیشتر به ویژه اگر جیره از نظر فسفر کمبود داشته باشداحتمال بروز تب شیر را افزایش خواهد داد.

اگر علوفه کمبود سلنیوم دارد باید روزانه ۳تا۵ میلی گرم سلنیوم به علوفه اضافه کرد.اگر مصرف ویتامین E در خوراک زیاد نباشد موجب جفت ماندگی می شود.

از تغذیه ی زیاد مواد معدنی باید خودداری کرد(به ویژه مخلوط بافرهای نمک های سدیم). مصرف نمک طعام را باید به حداکثر ۲۸گرم در روز محدود نمود.

مصرف زیاد نمک موجب نگهداری آب در بدن و ایجاد خیز یا ادم در برخی گاوها بویژه تلیسه های شکم اول می شود.