فاکتورهای تغذیه ای مؤثر بر ترکیبات شیر

چربی شیر ظرف ۲۱-۷ روز با عوض شدن جیره تغییر خواهد کرد ،درحالیکه پروتئین ۶-۳ هفته طول می کشد تا این تغییر را نشان دهد.

انرژی

جیره: اگر انرژی جیره بالا و فیبر جیره پایین باشد موجب کاهش چربی و افزایش پروتئین شیر م یگردد و بر عکس. عدم کیفیت علوفه، عدم بالانس جیره از نظر پروتئین و مواد معدنی، پایین بودن کنسانتره در جیره، از عواملی هستند که موجب کاهش سطح پروتئین شیر می گردد.

پروتئین جیره:در سه هفته آخر آبستنی وابتدای زایش،دام بیش از هر چیز در جیره به پروتئین نیاز دارد در غیر اینصورت پروتئین شیر به شدت پایین می آید .

کنسانتره جیره:در تولید چربی شیر اسید پرپیونیک به مقدار کم و اسید بوتریک به مقدار زیاد مصرف می شود.به کار بردن کنسانتره و کربو هیدراتهای غیر فیبری (NFC) بالا و علوفه پایین در جیره سبب افزایش تولید اسید پرپیونیک و کاهش اسید استیک در شکمبه گشته،در نتیجه پروتئین شیر افزایش وچربی شیرکاهش می آید.معمولا مقدار ۳۸-۳۶% از ماده خشک جیره را NFC تشکیل می دهد.

علوفه جیره: ۴۵-۴۰% ماده خشک جیره گاوهای شیری را علوفه تشکیل می دهد که شامل سیلوی ذرت و علوفه هایی با درصد فیبر بالا می باشد.اندازه خرد کردن علوفه نباید آنقدر ریز باشد که منجر به تولید بیشتراسید پرپیونیک نسبت به اسید استیک گرددو  نباید آنقدر بلند باشد که از لحاظ فیزیکی برای خوردن خوراک کافی جهت تامین احتیاجات دام محدودیت ایجاد کند.اندازه علوفه باید مناسب باشد تا جیره به صورت TMR به دامها ارائه گردد.

چربی یا روغن افزودنی به جیره:وقتی چربی از ۵% ماده خشک جیره تجاوز کند برای میکروبهای شکمبه سمی خواهد بود و همینطور موجب کاهش هضم فیبر میشود.اگر مقدار مصرفی چربی (مخصوصا اسیدهای چرب غیر اشباع)۶-۷%باشد شکمبه از حرکت طبیعی خود باز می ایستد.

با مصرف چربی فاسد،چربی شیر تا سطح حداقل خودپایین می آید.