خودخوری (کانی بالیسم)

عارضه خودخوری (کانی بالیسم) یکی از اختلالات رفتاری می باشد که در برخی از مرغداری ها قابل مشاهده است .در اثر بروز این عارضه مرغ ها رفتار نا بهنجاری نشان داده به طوری که به یکدیگر نوک زده و همدیگر را زخمی می نمایند . شیوع این رفتار در گله بعضا با تلفات زیادی همراه بوده و می تواند موجبات خسارات اقتصادی فراوانی را برای  پرورش دهندگان فراهم سازد . این اختلال رفتاری در نژادهای سبک(مرغ های تخم گذار)بیشتر از نژادهای سنگین ( مرغ های گوشتی ) مشاهده می گردد . از جمله عللی که می تواند بروز این عارضه را در گله تشدید نمایند ،می توان به بالا بودن تراکم انرژی جیره،ناکافی بودن تعداد آبخوری ،کمیت نا مناسب خوراک در دان خوری ها ، شدت بالای نور ، وجود نور مستقیم خورشید در برخی از نواحی سالن ،تراکم نامناسب (زیاد) جوجه ها در واحد سطح ،بالا بودن درجه حرارت ، کمبود سطح پروتئین و مواد معدنی جیره ، وجود انگل های خارجی مانند شپشک ،کنه مرغی و تهویه ناقص اشاره نمود.

 

پیشگیری و درمان کانی بالیسم

۱ – مقدار پروتئین خوراک ،به خصوص پروتئین حیوانی یک تا دو درصد اضافه شود .

۲ – فیبر خوراک بوسیله سبوس و جو زیاد شود .

۳ – هوای پاک و ملایم برای مرغ ها فراهم شود .

۴ – بستر زیاد خشک و یا زیاد تر نباشد .

۵ – مرغداری به قدری تاریک شود که کارگر فقط بتواند جلوی پای خود را ببیند .

۶ – خوراک بررسی شود واگر کپک زدگی مشاهده شد تعویض گردد .

۷ – نمک به میزان۲ درصد برای مدت ۵روز به جیره اضافه شود.

۸ – لوازم مرغداری باید متناسب با تعداد مرغ ها باشد .

۹ – تراکم مرغ ها در آشیانه کم شود .

۱۰ – با انگل های خارجی مبارزه شود .

۱۱ – غذا و آب به مقدار کافی در دسترس باشد .

۱۲ – شدت نور کنترل شده و پنجره ها با رنگ قرمز پوشانده شود ویا از لامپ های قرمز در داخل سالن استفاده شود.

۱۳ – مکمل های ویتامینه و مواد معدنی به میزان لازم به جیره اضافه گردد .