آسیت

درطی سالهای اخیر ،خسارات ناشی از عارضه ی آسیت در جوجه های گوشتی یکی از مشکلات مهم صنعتی طیور در ایران و جهان بوده است .این عارضه با درگیر نمودن جوجه های گوشتی جوان سریع الرشد خسارات اقتصادی جبران ناپذیری را برای پرورش دهندگان جوجه گوشتی در سراسر دنیا ایجاد کرده است .

در طول چند سال گذشته و همزمان با پیشرفتهای ژنتیکی و تغذیه ای در زمینه بهبود سرعت رشد در جوجه های گوشتی میزان بروز این عارضه نیز به طرز چشمگیری افزایش یافته به طوری که بعضا به ۲۰-۱۵ درصد نیز میرسد.به دلیل تأکید زیاد بر سرعت رشد در برنامه های اصلاح نژادی ،تناسب لازم بین حجم و گنجایش دستگاههای تنفس و گردش خون با جثه پرندگان وجود نداشته و همین موضوع باعث عدم توانایی دستگاههای فوق در اکسیژن رسانی کامل به بافتهای حیاتی بدن می شود.با توجه به مسائل فوق کوچکترین  تغییر در شرایط  محیطی ازجمله تغییر جیره غذایی ، ارتفاع از سطح دریا، درجه حرارت محیط ، تهویه ،سموم، داروها و … که منجر به نیاز به افزایش نیاز اکسیژن پرندگان شود، می تواند بروز نارسایی قلبی و آسیت را در آنها تشدید نماید.

با توجه به اهمیت این  عارضه به عنوان یکی از معضلات  شایع در صنعت پرورش طیور گوشتی و همچنین مخارج سنگین درمانی ( که در اغلب موارد  نیز نتیجه خاصی در بر ندارد ) لذا لازم است تا راهکارهایی جهت پیشگیری و کاهش شیوع این عارضه در گله های جوجه های گوشتی اتخاذ شود.

طی تحقیقات انجام شده ،تاثیر مثبت استفاده از ترکیباتی نظیر KHCO3 ، کلنبیوترول ، آسپرین  ۱۰COQ،و … در کاهش بروز آسیت و تلفات ناشی از آن به اثبات رسیده است که در این راستا توجه به شدت ، مدت و سن اعمال محدودیت به منظور جلوگیری از خسارت اقتصادی ناشی از کاهش نرخ رشد ضروری می باشد.در کل باید تاکید گردد که این عارضه بایستی در مرحله پیشگیری تحت کنترل قرارگیردو شناخت بهترین راهکار برای مواجهه با آن در طی شرایط و گله های مختلف ،نیاز به بررسی و مطالعه بیشتر دارد.

 

راه های جلوگیری از وقوع عارضه ی آسیت در گله های جوجه گوشتی:

۱ – انتخاب نژادی که استعداد ژنتیکی کمتری برای بروز آسیت داشته باشد .

۲- پرورش مجزای جوجه های حاصل از گله های مادر جوان تحت شرایط مدیریتی و نگهداری مناسب .

۳ – حفظ دمای محیط در شرایط مطلوب به خصوص طی هفته اول زندگی .

۴ – در صورت امکان ،پرورش جداگانه پرندگان نر و ماده .

۵ – درنظرگیری برنامه های مناسب تاریکی در مراحل اولیه رشد .

۶ – پیشگیری مؤثر از بروز بیماریهای تنفسی .

۷ – اعمال تهویه مناسب در ماشین ها ی جوجه کشی و سالن های پرورشی .

۸ – مدیریت و کنترل برنامه غذایی از طریق استفاده از خوراک های با انرژی پایین در کل دوره پرورش .

۹ –اجرای برنامه محدودیت غذایی و دسترسی به خوراک به مدت ۲۰- ۱۸ ساعت در روز .

۱۰ – محدود کردن سطح سدیم جیره به ۱۵ درصد .

۱۱ – جلوگیری از بروز آلودگی های قارچی در خوراک .

۱۲ – استفاده از ترکیبات آنتی اکسیدان مناسب در جیره غذایی .